's Nachts in bed. Je kind huilt. Schreeuwt. Zit rechtop. En niets wat je doet helpt.
Grote kans dat dit nachtangst is.
Je kind lijkt wakker.. maar is het niet.
Je kind slaapt diep (non-REM) maar een deel van het brein (beweging en stressreactie) wordt actief, terwijl het bewustzijn nog slaapt.
* Zo herken je het:
- ineens en heftig huilen of schreeuwen (zonder opbouw)
- ogen open, maar geen echt contact
- niet te troosten (wordt vaak erger)
- zweten, snelle ademhaling
- vooral in de eerste uren van de nacht
- weet het later niet meer Dit is geen nachtmerrie!
* Waardoor ontstaat het vaak:
- oververmoeidheid / slaaptekort
- veel prikkels of stress
- ziekte / koorts
- temperament kan een rol spelen (gevoelige kinderen hebben dit vaker)
* Wat helpt WEL:
- blijf rustig aanwezig
- zorg dat je kind veilig is
- raak zo min mogelijk aan
- praat weinig hooguit zacht: "mama is hier “ (hoe heftig het ook lijkt: je kind slaapt nog!)
- grijp niet actief in, wacht tot het zakt
- minder oververmoeidheid = grootste winst
En deze is belangrijk:
komt het vaak rond dezelfde tijd (dit heet "scheduled awakenings" en kan episodes doorbreken) ?
- maak je kind 15-30 min vóór dat moment kort wakker
- even laten bewegen / drinken
- daarna weer slapen
Sla deze op voor die nacht waarop je denkt: "wat gebeurt hier?" !
|